اتفاق دو حادثه

بر طبق گزارش‌های اخیر ، 16 سازمان امنیتی جهان تایید کردند که ایران از سال 2003 برنامه‌های خود را برای دنبال کردن سلاح هسته‌ای کنار گذارده است. این خبر را مشاور امنیت ملی امریکا اعلام کرد و خبرگزاری‌ها نیز آن را منتشر کردند.ظاهرا این گزارش از ماه‌ها قبل آماده بوده و به دولت‌های متخاصم با ایران در پرونده‌‌ی هسته‌ای نیز ارائه شده است، اما دولت‌ها از انتشار آن امتناع کرده‌اند. انتشار این گزارش حاکی از آن بود که در پرونده‌ی هسته‌ای ایران بیش از اندازه اغراق شده و جلوگیری از انتشار آن به خاطر دریافت امتیاز بیشتر در مذاکرات بوده است، زیرا اگر این زودتر منتشر می‌شد، این امکان وجود داشت که تحریم‌های اعمال شده از طرف شورای امنیت بر ایران تخفیف پیدا کند. این گزارش هنگامی منتشر می‌شود که تحریم‌های اعمال شده بر ایران فشارهای زیادی را بر اقتصاد ایران وارد کرده که بیش‌ترین این فشارها را مردم تحمل کرده‌اند. در اثر این تحریم‌ها بسیاری از کارخانه‌ها تعطیل و کارگران اخراج شده‌اند. و تورم بر طبق برخی آمارها به بیش از 24درصد رسیده‌است. واضح است که‌این فشارها زندگی حقوق‌بگیران و اقشار تحت‌ستم را بیش از پیش به‌افلاس کشانده است.

روشن‏فکران

ادوارد سعید

برگردان: علی‏رضا ثقفی

آیا روشن‏فکران قشری بسیار وسیع هستند یا محدود؟. آیا آنان یک گروه برگزیده از مردم‏اند؟ میان دو توصیف مشهوری که در قرن بیستم از روشن‏فکران ارایه شده است، از این نظر اختلاف اساسی وجود دارد. آنتونیو گرامشی، سوسیالیست ایتالیایی، روزنامه‏نگارفعال و فیلسوف سیاسی برجسته که در دوره‏ی حکومت موسولینی میان سال‏های 37-1926در زندان بود.، در یادداشت‏های زندان خود نوشت: همه‏ی مردم روشن‏فکر هستند، هر چند ممکن است بگوییم همه‏ی مردم در جامعه عملکرد روشن‏فکر را ندارند.(1) زندگی گرامشی نمونه‏ای است از نقشی که او برای روشن‏فکر قائل بود. او در عین حال که سازمانده مبارزات کارگران بود، استاد واژه‏شناسی، روزنامه‏نگار و یکی از آگاه‏ترین تحلیل‏گران اجتماعی بود. هدف وی تنها بوجود اوردن یک جنبش اجتماعی نبود، بلکه تلاش می‏کرد تا همراه با جنبش اجتماعی یک بنیان فرهنگی نیز به‏وجود آورد.